Löydetty 499 Tulokset: ad populum Dei/page/6/page/3/page/6/page/4/page/41
Reduxitque omnem substantiam, et Lot fratrem suum cum substantia illius, mulieres quoque et populum. (Liber Genesis 14, 16)
Surrexit Abraham, et adoravit populum terræ, filios videlicet Heth: (Liber Genesis 23, 7)
Et deficiens mortuus est in senectute bona, provectæque ætatis et plenus dierum: congregatusque est ad populum suum. (Liber Genesis 25, 8)
Et facti sunt anni vitæ Ismaëlis centum triginta septem, deficiensque mortuus est, et appositus ad populum suum. (Liber Genesis 25, 17)
Qui respondens ait: Duæ gentes sunt in utero tuo, et duo populi ex ventre tuo dividentur, populusque populum superabit, et major serviet minori. (Liber Genesis 25, 23)
Timuit Jacob valde: et perterritus divisit populum qui secum erat, greges quoque et oves, et boves, et camelos, in duas turmas, (Liber Genesis 32, 7)
Ingressique portam urbis, locuti sunt ad populum: (Liber Genesis 34, 20)
Et substantia eorum, et pecora, et cuncta quæ possident, nostra erunt: tantum in hoc acquiescamus, et habitantes simul, unum efficiemus populum. (Liber Genesis 34, 23)
Dan judicabit populum suum sicut et alia tribus in Israël. (Liber Genesis 49, 16)
Et præcepit eis, dicens: Ego congregor ad populum meum: sepelite me cum patribus meis in spelunca duplici quæ est in agro Ephron Hethæi, (Liber Genesis 49, 29)
Finitisque mandatis quibus filios instruebat, collegit pedes suos super lectulum, et obiit: appositusque est ad populum suum. (Liber Genesis 49, 32)
Et ait ad populum suum : Ecce, populus filiorum Israël multus, et fortior nobis est. (Liber Exodus 1, 9)