1. Na obali rijeka babilonskih sjeðasmo i plakasmo spominjuæi se Siona;

2. o vrbe naokolo harfe svoje bijasmo povješali.

3. I tada naši tamnièari zaiskaše od nas da pjevamo, porobljivaèi naši zaiskaše da se veselimo: "Pjevajte nam pjesmu sionsku!"

4. Kako da pjesmu Jahvinu pjevamo u zemlji tuðinskoj!

5. Nek' se osuši desnica moja, Jeruzaleme, ako tebe zaboravim!

6. Nek' mi se jezik za nepce prilijepi ako spomen tvoj smetnem ja ikada, ako ne stavim Jeruzalem vrh svake radosti svoje!

7. Ne zaboravi, Jahve, sinovima Edoma kako su u dan kobni Jeruzalemov vikali oni: "Rušite! Srušite ga do temelja!"

8. Kæeri babilonska, pustošiteljice, blažen koji ti vrati milo za drago za sva zla što si nam ih nanijela!

9. Blažen koji zgrabi i smrska o stijenu tvoju dojenèad!





“Para que se preocupar com o caminho pelo qual Jesus quer que você chegue à pátria celeste – pelo deserto ou pelo campo – quando tanto por um como por outro se chegará da mesma forma à beatitude eterna?” São Padre Pio de Pietrelcina